Daar het nou so paar dae verby gegaan en ons kry minder koud in die aande, ons hanteer die stof in die dag en durf nie kla oor die hitte van die dae nie. Dis darem net te ‘n groot geskenk om nie konstant koud te kry nie. Ek het nie geweet dis moontlik om in jou eie land agter die son aan te trek nie. Wat ‘n voorreg. Nou ja, niks is mos eenvoudig in ons lewe nie, en…
Vir die volgende twee dae berei ons net voor vir die groot Kragdagskou. Laat die aand voor die skou ry ons na die perseel waar ons ook gaan kamp. Nadat ons ‘n skuifhek wou laat swaai, hom weer op sy spoortjie gesit het en omgedraai het, want ons het verdwaal, vind ons toe eindelik ons staanplek en slaan die maklike, vinnige tent in die piknagdonker op. Die koudste nag wat ek in ‘n lang tyd beleef het, volg ons tot…
Ons “nuwe” – “ou” kar is gepak. ‘n SsangyoungMusso, en ‘n 4×4 trailer loop oor van ons lewe wat nou in kratte, bokse en sake gepak is. Ek’t geen beenspasie nie, want my pa het padkos gemaak en my ma gee elke keer as sy verby my loop vir my nog iets om saam te neem. Die twee piesangs wat sy minute voor ons ry in my hand gestop het, het my so baie aan Zanel laat dink. My sussie haat die reuk van ryp piesangs haha! End dit kan ‘n motor se atmosfeer nogals oorneem.